Brief aan Stichting Aap: Ik wil een aap!

To: info@aap.nl
From: P.mertes@hotmail.com
Subject: Ik wil een aap!

Geachte heer/mevrouw,

Al jarenlang ben ik groot fan van het werk van Stichting Aap uitvoert als opvang van uitheemse dieren (voornamelijk: apen). Ik vind het erg goed dat uw organisatie ingrijpt als de overheid dit nalaat. Ik heb lang nagedacht over hoe ik u bij kon staan met uw werkzaamheden. Lang was ik donateur, maar inmiddels wil ik meer betekenen. Daarom kan ik vol trots melden dat ik, na het een en ander in mijn huis opgemeten te hebben, enkele sublieme opvangplekken voor apen bezit.

Dit zijn de plekken die, naar mijn mening, geschikt zijn voor opvang van apen.

Kledingkast

Mijn kledingkast zit weliswaar vol overhemden, broeken en Hawaii-shirts maar met wat strategische herinrichting denk ik dat het een goed thuis zou kunnen zijn voor de Ateles Geoffroyi, oftewel de slingeraap.

Het feit dat deze apen foerageren in de toppen van bomen, en dus nooit contact met de grond hebben is ideaal voor deze situatie omdat het betekent dat ik mijn schoenendozen vol oude voetbalplaatjes gewoon op de bodem kan laten staan. Tevens denk ik dat de apen heerlijk kunnen spelen met mijn smoking, hemden en T-shirts met een opdruk van smokinghemden.

Keukenkastje

Met een overdaad aan licht (als ik het deurtje open laat staan), ruimte, en een grote voorraad aan zoute en zoete snacks is mijn keukenkastje perfect voor de Doodshoofdaap. Ik denk dat er hier ruimte is voor een kleine kolonie van zo’n vijf a zes apen, mits ze vriendelijk en welgemanierd zijn.

Het feit dat deze apensoort omnivoor is maakt het een perfecte bewoner voor mijn keukenkastje, aangezien ik niet altijd vers fruit en noten in huis heb. Daarentegen heb ik eigenlijk altijd nog wel wat oude pasta, cornflakes, of blikken perziken op sap staan. Ik ben ervan overtuigd dat met enige training ook primaten kunnen leren een blikopener te gebruiken. We hebben tenslotte ook chimpansees leren roken.

Ik kijk nu al uit naar de dag dat ik mijn kastje nietsvermoedend opentrek om koffie te pakken, en vervolgens besprongen wordt door een roedel angstige Doodshoofdaapjes, die mij aanzien voor hun natuurlijke vijand, het bosluipaard. Lachend van geluk zal ik ter aarde storten, terwijl ik met mijn handen probeer de ergste wonden te stelpen. Zonder enige twijfel durf ik te stellen dat ik daar zeker drie tot vier tetanusinjecties voor over heb.

Bureau

Vroeger gebruikte ik het rechter bureaukastje voor de opslag van videobanden met General Hospital erop, maar aangezien mijn videorecorder kapot is gegaan, heb ik deze inmiddels aan mijn buurvrouw gedoneerd. Slecht nieuws voor mij maar goed nieuws voor de Blauwaap. Tenminste, voor één of twee Blauwapen, want meer passen er denk ik niet in.

 

 

 

 

Niettemin biedt mijn bureau een veilig thuis voor deze nobele dieren waar ze slechts sporadisch gestoord zullen worden als ik een blanco CD nodig heb (die bewaar ik daar namelijk). Aangezien de mannetjes van deze soort er op uit trekken om eten te zoeken terwijl de vrouwtjes thuisblijven vermoed ik dat twee vrouwtjes het beste zou zijn. Ik heb er geen probleem mee om een goed huis te bieden voor mijn harige vriendjes, maar een horde half-wilde Blauwapen die door mijn kamer heenrennen op zoek naar ongewervelde insecten om te eten, dat zou natuurlijk wat te gek worden.

Ik ben benieuwd om te horen wat u zoal in de aanbieding hebt, en denk dat dit een vruchtbare samenwerking zou kunnen worden.

Hoogachtend,

Peter Mertes

This entry was posted in Practical Jokes. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>